2013-10-31

اینک آن انسان


سنگین‌تر می‌شود کام‌های ِ سیگارت | بیمارتر از گذشته‌ها، ریه‌های ِ بیمارت
مست می‌کنی با ترانه‌ای غم‌گین | اشک نُت می‌شود روی ِ سیم ِ گیتارت
صدای ِ شاهین و اینک آن انسان | می‌کند از این تکرار ِ هر روزه بیزارت
انتظار ِ چه معجزه‌ای داری از ساعت؟ | بخواب، کسی نخواهد آمد این‌بار هم به دیدارت
قرص‌های ِ صورتی‌ات هم دیگر | خواب نمی‌آورند به چشم‌های ِ بیدارت
دردی دوا نکرد الکل و سیگارها ام‌شب | کافی‌ست دیگر برای ِ این‌بارت

پیک ِ آخر را می‌خوری به سلامتی ِ مُردن | می‌میری و تمام می‌شود کارت