2015-06-10

بیوه‌کُشی : یوسف علیخانی


«شب خوبی‌اش این است که همه‌چیز تویش گم می‌شود و بدی‌اش این است که بعضی چیزها که توی روز دیده نمی‌شدند، شب، توی کله‌ی آدمی‌زاد بزرگ می‌شوند.» -از متنِ کتاب


«بیوه‌کشی» از جنس داستان‌نویسی بومی است و از فضای رایج داستان‌نویسیِ نشات‌گرفته از غرب فاصله گرفته است. چندصدسال دیگر اگر که کسی بخواهد برای فرزندش از افسانه‌های قدیمی داستان پیش‌خوابی تعریف کند، می‌تواند بیوه‌کشی را با عناوینی مانند: «اژدرچشمه و خوابیده‌خانم» یا «خوابیده‌خانم و هفت‌برادران!» تعریف کند! (البته عنوان دوم زیاد جلوه‌ی جالبی ندارد، ولی نسبتن حقیقت دارد!). اسامی شخصیت‌ها هم با این‌که جالب بودند ولی اوایل برایم نامانوس بودند و شخصیت‌ها و جایگاه‌ها را گم می‌کردم. نویسنده در مورد اسامی کتاب نوشته است: «نام‌های این رمان در گورستانی در دیلمستان خوابیده‌اند.» ناگفته نماند که گویش جالب شخصیت‌ها هم بر جذابیت‌های این رمان افزوده بود. در آخر، یک انتقاد و یک پیش‌نهاد دارم: انتقادم این است که تعداد زیاد شخصیت‌ها و اسامی و تکرار زیاد همین اسامی در متن داستان، از گیرایی و خوش‌خوان بودن رمان کاسته بود. و پیش‌نهادم هم این است که شنیدن نسخه‌ی صوتی این رمان هم خالی از لطف نخواهد بود. «بیوه‌کُشی» جدیدترین رمانِ یوسف علیخانی است که نشر آموت عرضه کرده است.