2015-06-04

جاده‌ی آویشن : محمد درودگری



«نهایتِ این دفتر
شهری است
منتهی به کوچه‌ای
مقابلِ پنجره‌ای خاموش.»

«جاده‌ی آویشن» مجموعه‌ی شعری‌ست سروده‌ی محمد درودگری، که از چهار دفتر: بی‌خبری‌هایی از این قبیل، پیامک به کلبه‌ی برفی، تناسخ ِ زمستانی و اتوبان متروکه تشکیل شده و توسط انتشارات بوتیمار منتشر شده است. با این‌که پیش‌تر چندین‌بار اشعار محمد درودگری را در جوامع مجازی و وبلاگ‌اش خوانده‌ بودم، ولی باز هنوز خواندن شعرهای‌ش سرشار از لذت و احساس بود. شعرهای جاده‌ی آویشن از جنس خودمان است. قوی و ظریف، اما قابل فهم و لمس. انگار که خودمان در آیینه‌ی شاعر نشسته باشیم. شعرها غالبا کوتاه و هایکو‌-طور نوشته شده‌اند و در عین ایجاز، هر آن‌چه که لازم است، بیان کرده‌اند. این مجموعه، یکی از قوی‌ترین شاعرانگی‌هایی بود که این سال‌ها خوانده‌ام. آن چنان که ارزش بارها و بارها خواندن را دارد.