2016-02-02

عن‌‌در امیدواری


«امیدواری؟ امیدواری بدترین ِ بدهاست!» نیچه صدایش را بلند کرد: «من در کتابم، انسانی، زیادی انسانی چنین ادعایی کرده‌ام: هنگامی که پاندورا در ِ خمره را گشود و شرارت‌هایی که زئوس در آن گذاشته بود ذر جهانِ انسان‌ها به‌پرواز درآمد، یکی از شرارت‌ها یعنی امیدواری، توجه کسی را جلب نکرد. از آن زمان انسان‌ها، آن خمره را که پر از امیدواری است، گنج و بزرگ‌ترین سرمایه‌ی خوشبختی می‌دانند و این بزرگ‌ترین اشتباه است. درحالی‌که فراموش کرده‌ایم که آرزوی زئوس برای انسان‌ها رنج کشیدن بود. امیدواری بدترین ِ بدهاست، زیرا رنج ِ انسان‌ها را تمدید می‌کند.»


 و نیچه گریه کرد - اروین یالوم - مهشید میرمعزی - نشر نی