2016-02-22

و نیچه گریه کرد


خواندن این کتاب سختی‌های خاص خودش را داشت؛ کتابی 500 صفحه‌ای با مبحثی سنگین، تمرکز و دقت و سکوت می‌طلبد. خواندن یک‌کتاب 500 صفحه‌ای، از خواندن پنج کتاب 100 صفحه‌ای سخت‌تر است! داستان این رمان، برخورد دکتر برویر با نیچه، و تلاش برای درمان بیماری اوست. حضور شخصیت‌هایی مانند نیچه، و فروید این رمان را خواندنی‌تر می‌کند. قسمت جذاب داستان، از مکالمه‌های روزمره دکتر برویر و نیچه درباره‌ی مسائل روانی آغاز می‌شود. از بحث محتوایی که بگذریم، مسئله‌ی ناامیدکننده، وضعیتِ نگارشی و املایی کتاب بود. واقعا جای سوال بود که کتابی با این اهمیت، که به چاپ چهاردهم رسیده و ناشر معتبری مانند «نشر نی» منتشرش کرده، چرا باید ویراستاری نشده باشد. به‌عنوان مثال: «قبیح» را «قبیه» نوشتن، و یا «اصل و نسب» را «اصل و نصب» نوشتن جای بخشش برای چنین کتابی باقی نمی‌گذارد. این دو مثال، نمونه‌هایی بودند از بسیار اشتباهات نگارشی و املایی، که در کل متن موج می‌زد! یا یک‌جا نوشته شده: «این‌ها از آرامش روحی بی‌نیازند هستند...»! یا یک‌جای دیگر از کتاب، به‌جای «اشتراک» از «آبونه» استفاده شده است. ترجمه‌ای که من خواندم، از خانم «مهشید میرمعزی» بود؛ دوستان پیش‌نهاد کردند که همین کتاب با عنوان «وقتی نیچه گریست» با ترجمه‌ی سپیده حبیب، از نشر کاروان بهتر است. از این حرف‌ها که بگذریم، می‌رسیم به معرفی حرفه‌ای‌تر کتاب، که طبق‌معمول از یادداشت‌ها و توضیحات خود کتاب استفاده می‌کنیم: «وین، پایان قرن نوزدهم. لو سالومه آمده است تا یوزف برویر، پزشک مشهور و استادِ زیگموند فروید را بیابد. او نگران دوستش، نیچه است. برویر باید اندیشمند بزرگ و تنها را که از سردرد شدیدی رنج می‌برد، معالجه کند و او را از این گرفتاری برهاند. ولی نیچه نباید از این جریان بویی ببرد. برویر تصمیم می‌گیرد با روش جدید بیان‌درمانی که به‌تازگی در مورد بیمارش دیگرش آنا او. تجربه کرده، او را درمان کند. اروین یالوم تخیل و واقعیت را در یک شبکه منسجم با هم ترکیب می‌کند؛ طوری که شخصیت‌های برجسته و بزرگِ دورانِ آغاز روان‌درمانی زنده می‌شوند و با ما سخن می‌گویند.» نویسنده، در بخش پی‌گفتار، به‌خوبی توضیح داده است که کدام قسمت‌ها از متن داستان واقعی و کدام‌یک ساخته‌ی ذهن خود اوست. در صفحات پایانی کتاب نیز، به‌طور مختصر بیوگرافی از کاراکترهای داستان می‌خوانیم: یوزف برویر، فردریش ویلهلم نیچه، لو آندریاس سالومه، زیگموند فروید، و برتا پاپن‌هایم.

پ‌ن: برای خواندن نقل‌قول‌هایی از این کتاب، می‌توانید از این لینک استفاده کنید: [http://goo.gl/hJx4GC]