2016-03-19

وَ تو، ابتدای ِ توهم بودی


دیر آمدی؛
حالا من، سال‌هاست که مُرده‌اَم.
وَ این عابر ِ خسته
که بر سنگ‌فرش‌های طولانی‌ترین خیابانِ دل‌تنگی ِ جهان قدم می‌زند،
نقشی مُثُلی
از فیلسوفی شاعر است،
که اعتقاد دارد:

هیچ لب‌خندی جاودانه نیست.


• رحمان نقی‌زاده