۱۳۹۶-۱۰-۲۱

جمعیت: یک نفر


بار می‌بستیم به سفر؛ به تنهایی خویش. به این امید که کسی - شاید - بگوید: «زودتر برگرد.»
حالا سال‌ها می‌گذرد...
و آن‌قدر فراموش شده‌ایم که دیگر مقیم آن سرزمین‌ایم.



• رحمان نقی‌زاده